Dayanamadım...

Bir gemi yaptım

Gazete kağıdından bir gemi.

Dayanamadım...

Baktım bir çocuk ağlıyordu sayfadaki haberde...

Boncuk boncuk yaşlar gözünde...

Dayanamadım...

Annesinin başında...

Anne sessiz,

çocuk kimsesiz.

Kimsesizler içinde sessiz bir anne.

Dayanamadım...

Görmek duymaktan daha ağır geliyor bazen...

....

Dayanamadım....

Bir gemi yaptım

Gazete kağıdından bir gemi...

A.Ç 

2011

Gelmelisin!

Ben giderken,
sen gelmelisin...
Ben koşarken, yürümeli
susarken, konuşmalı
ağlarken, gülmelisin.
Gel demeden gelmeli
Kal demeden kalmalısın.
Ben olmalısın, anlıyor musun?
Ağlamıyorum bak!
Ben ağlamıyorum da
sen neden gülmüyorsun ey hayat?

A.Ç

Bir bir yazacağım bunları...

Bir bir yazacağım bunları,
bir bir...
Tükenmez olacak kalemim,
tükenmeyecek asla...
Ucu kırılmayacak umudun,
tükenmeyecek hiç anlayacağın...
*
Bir bir yazacağım bunları
Yazdıkça içime içime atacağım çığlıklarımı,
Duyulmayacak asla...
Sonra yine,
bir bir yazacağım...
Yazdıkça elim kolum sen olacak...
Sen olan elim kolum olacak
ve
hiç bağlanmayacak...

Mart 2012
A.Ç

Alt tarafı fıstık..!

Alt tarafı fıstık!
"Fıstık üzerine ne kadar derin düşünebilirsin ki?" deme çocuk..
Ahh o fıstık ki; ne çok yakışır buz gibi biranın yanına...
Ama bana "Fıstık gibi hayatın var" deme çocuk...
O fıstık ki,
sen bilmezsin,
hep yalnızdır...
Antep gider, fındık gider, badem gider de,
bir başına kalır tabakta...
A.Ç

"Horoz Şekeri" nedir bilir misin sen?

Leblebi tozundan
kırık dökük zamanların,
yalandan da olsa rüzgarla yoğrulmuş çocuklarıyız biz...
Bu yüzdendir hayatın bizi durmadan öksürtmesi,
boğazımıza takılı kalmış uhdelerimiz de bundandır bizim...
Dünya doyuma ulaşırken zaman içinde..
Yenilikler içinde eskimeye yüz tutmuş,
sıkışık bir zamanın
 taa o günlerden bugünlere uzanan kollarıyız biz...
 Siz yeniyi bilirsiniz...
Oysa biz sizin yeninizi kendi eskimizde yaşamayı...
                                                       A.Ç

Aşk ve Kadın...

Bir İstanbul beyefendisiydi AŞK...
Egenin o küçük, romantik kasabalarına dayanıyordu kökleri...
"Meltem" in bir kadın isminden ibaret olmadığını bilirdi o...
Bir de, bilirdi denizin kız kokması ne demek...
O yüzden çocukluğundan beri aynıydı misi...
Ve o İstanbul beyefendisi hep şunu fısıldardı meltemin kulağına;
"Sen olmadan da yaşayabilirim bilirsin...
Ya da sen, eyy sonsuz deniz!
Ben, bir tek onsuz yaşayamam...Bir tek onsuz" der
Ve
Koklardı misini doyasıya....
A.Ç

...

.....

Havada kalmıştı kadehi...

Bir yudum bile alamadı, bir yudum...

Bir balığı düşündü, bir şişeyi içinde yüzdüğü...

En son yansıması geldi aklına aynadaki...

İşte onu düşünemedi...

Baktı, yetmeyecek yüreği, "Şerefe" dedi, "Şerefe Yalan Dünya!"...




A.Ç.